UITGERIJST!!!!

Hallo weer allemaal...uitgerijst...geen bhaat meer.....maar uitgereisd eigenlijk niet..tijd tekort...

In Pokhara hadden we nog een appeltje te schillen met de hoteleigenaar...hij bleef ons telefonisch stalken..na wat info hebben we besloten hem nog 800 Rp benzinevergoeding te geven. Hierbij een mooie brief geschreven hoe wij alles ervaren hadden en dat hij van begin af aan niet eerlijk tegen ons is geweest. Dit voor hem achtergelaten bij ons nieuwe onderkomen, waar hij intussen ook al herhaaldelijk was geweest...uiteindelijk kwamen we hem tegen, hij was duidelijk op zoek....Hier komt de Batavus ervaring even van pas..intussen luste ik hem rauw en heb hem in duidelijke maar vriendelijke taal te kennen gegeven dat de oplossing voor hem klaar lag in het hotel, dat we niet van plan waren hem de hele rekening te betalen en dat het voor ons nu afgesloten was en bye...grrr. Hij ging akkoord..op dat moment tenminste. Later bleek hij nog herhaaldelijk naar onze contactpersoon in Kathmandu te hebben gebeld...die heeft gezegd dat wij ook niet bij hem waren verschenen en al onderweg waren naar Nederland..terwijl we rustig daar aan de thee zaten. Afpoeieren op de Nepali way...

De massage was goed, en ja, jullie hebben gelijk, hij was niet helemaal blind...mijn schouders en rug hebben er in ieder geval baat bij gehad.

Daarna zijn we met het vliegtuig terug gegaan naar Kathmandu, waar ik (stom, stom, stom, minpunten) in de drukke busmijn beurs met nog wat Roepies en mijn Simkaart verloren heb..balen.....

Gelukkig geen pasjes...dus nog maar ff pinnen voor de laatste loodjes...Bij de contactpersoon thuis blijkt er sprake te zijn van overbevolking, nieuwe vrijwilligers en nog een paar die langskomen, zodat ik op een dun matje op de betonnen studderkamervloer terecht kom...onder het motto: het âlde spul moat earst ten ein..( of zoiets) lag de jeugd op de matrasjes en ik op de grond...wentelteef de volgende morgen...maar om 6 uur op...wat wandelen door Kathmandu nog, laatste spulletjes kopen en op naar t vliegveld...16 uur vliegen naar Dehli, waar ik om 18 uur ben. 1.50 vlucht naar Schiphol...stoel naast me lijkt leeg..op laatste moment verschijnt er dikke Indiaanse moeke, die zich als een pudding in de stoel laat zakken...je begrijpt het wel...weinig ruimte over voor mijn ranke figuur..niet slapen dus....maar goede vlucht en even na 6 uur vanmorgen veilig op Schiphol geland....

Een geweldige ervaring rijker...een land met vele kanten, veel armoede, vuil, smog, te druk en roekeloos verkeer, slechte wegen, een regering die naar het schijnt weinig doet,

maar wat een kleurrijke en lieve mensen...en vooral onze superlieve kindertjes....en prachtige bergen...ik kom graag nog eens terug om te kijken hoe het met de kids gaat, maar ook een trekking blijft op mijn wensenlijstje staan...

Wat fijn, dat jullie allemaal meegereist zijn....ik vond het geweldig om jullie reacties te lezen, helemaal super...binnenkort, ga k er wat foto's bijzetten, nu ff bijkomen!

Pheri bethaula..Bijaya

flying!!!

Namaste, hier prima naar de zin in Pokhara, relaxed...shoppingparadijs en bij mooi weer uitzicht op de toppen van de Himalaya....de trekking heb ik laten schieten, te kort tijd. In plaats daarvan ben ik vanmorgen te paragliden geweest...ook zo'n wens die ik al lang koester...waar is er dan een betere plaats die waar te maken dan in de Himals?? Helaas was t niet super helder...maar toch kicken....vliegen tussen de adelaars met uitzicht op het meer van Pokhara, de stad zelf en een beetje van de himals meepakken, super gewoon!

Helaas zijn onze hotelervaringen wat minder..we aten dus bij de hotel eigenaar, die ons van alles aanbood, we wimpelden dit meestal af, maar we voelden ons toch wel verplicht te blijven eten..wat geen straf was, zij kookte prima en was erg gastvriendelijk. Gister aangegeven dat we naar het hotel wilden, uiteindelijk ging hij akkoord en zou ons brengen. Hij bracht ons echter naar een ander hotel, zijn eigen hotel bleek nog vol.... vreemd..dit beviel niet en we zijn naar vrienden gegaan om daar in he hotel te blijven. Mountainbike gehuurd ( Nepali size..dus veel te klein voor mij) en naar eigenaar om dit te vertellen, hem 1000 Rp ieder gegeven en hem bedankt. Geld wilde hij maar moeilijk aannemen...komt hij vandaag dat het geld toch wel wat te weinig wat en komt met een rekening van 8000 Rp, nou mooi niet.

Hij heeft ons van t begin af aan voorgelogen en alles doen voorkomen alsof het gastvrijheid was. We hebben hem gevraagd in het begin wat we moesten betalen, maar dat was aan onszelf zei hij, gister heeft hij, nadat hij het geld had gekregen ook niks gezegd dan: if you are happy, we are happy....Wat een akelige kerel...commerciele gastvrijheid...we hebben dus nog wat strijd te leveren....

Het weer is jammer genoeg niet zo bijzonder hier, gister zelfs regen...maar het is wel een aangename temperatuur en heerlijk relaxed...we zitten onderhand met 4 van de oorspronkelijke groep en 2 spaanse dames in he hotel erg gezellig...en t is heerlijk shoppen hier...morgen ga k me laten masseren in een instutuut, waar blinde Nepalese masseurs werken....lekker en nuttig, een gedeelte van de opbrengst gaat naar de blinden in Nepal.

Daarna vliegen naar Pokhara en donderdag terug..tot gauw....

Eindelijk: de Himalaya

Hoi hoi..time flies, when you are having fun....intussen heb ik afscheid genomen van de kids in het weeshuis en hun 'oom'..emotioneel..ze hadden allemaal iets gemaakt, tekeningen, origami..etc...zo lief...wat kadootjes over en weer..tranen...voor kids is het afscheid ook iedere keer weer zwaar denk ik...Het was voor mij in ieder geval een overgetelijke ervaring.

Met de local bus terug naar Kathmandu, met de mekkerende geiten op het dak van de bus ( eerder zat er onderweg al een haan in mijn broek te pikken..) niks is vreemd hier. Weer terug naar onze eerste plek voor een nachtje. Vandaar de volgende dag door te raften op de Trisuli river...niet zo wild, maar toch wel wat aardige stroomversnellingwn, waar door ik flipte...oftewel over de kop achterover de rivier in...hilariteit alom en gelukkig weer snel aan boord ( met peddel ook nog!) Maar t was super!

Daarna door naar Pokhara met weer de beruchte local bus, proppen maar! Aldaar werden we opgewacht door de hoteleigenaar ( we hadden via onze contact persoon gereserveerd). Deze bracht ons echter niet naar t hotel , maar bij hem thuis...weer zo'n Nepalese verrassing. Hier hadden we in ieder geval een warme douche en minder lawaai vond hij. We voelen ons helemaal verrrast, maar toch ook wat ongemakkelijk, de vrijheid is weg, maar de mensen zijn superaardig. Wij zitten nu in een soort rijkelui's resort met hek eromheen en bewaking.

Hij wil ons overal heen rijden en als we vragen wat we moeten betalen zegt hij, doe maar wat je wilt..lastig. Uiteindelijk afgesproken dat we twee nachten blijven en dan graag naar het hotel willen en dat we de hotelprijs aan hem betalen plus wat benzine geld.

Vanmorgen heeft hij ons om 6 uur naar de zonsopkomst in Sarangkot gebracht...zo mooi, ik zit echt in de Himalaya..kippevel gewoon..n droom komt uit...Uitzicht op de toppen van de Anna Purna, waarop langzaam de zonnestralen verschijnen...niet te beschrijven..

Daarna hebben we lekker bij de bakker een paar lekkere broodjes gekocht en zijn gaan shoppen ( mijn maatje van het weeshuis is mee hierheen) de mensen denken dat ik met mijn geadopteerde dochter op stap ben ( ze heeft Vietnamese ouders). Gelukkig kunnen we prima samen opschieten. Ook even relaxen aan de Lakeside in het zonnetje beviel goed.

Nu zijn we weer 'thuis' bij de hoteleigenaar en zijn vrouw maakt weer lekker eten klaar...

Intussen zijn vrienden van ons hier ook aan gekomen en vertrekken we dus morgen echt naar het hotel en gaan dan met een mountainbike op stap...omgeving verkennen, leuk!

De trekking laat ik schieten, te weinig tijd helaas....vrijdag kom ik weer terug in het koude kikkerlandje, maar ik hoop jullie van te voren nog te berichten...tot gauw...xx

al weer laatste week in het weeshuis

sorry voor mijn schrijffouten...alles moet snel ivm beperkte tijd dat we stroom hebben en en zijn meer gegadigden...bovendien heft de laptop een ster in het scherm...wat behelpen, zoals zoveel hier...aar prima te doen. De laatste loodjes in het weeshuis...de kids zijn erg lief, attent, leergierig en dankbaar...ik word grandmother, oma, hadjuraamaa, mum, aunti en sister genoemd..hoe het maar uitkomt. Intussen spreken de kids al van sad friday ivm met ons vertrek...zakdoeken klaar...

Intussen vermeek ik me prima, het weekend ben ik met drie mensen van onze groep naar Lumbini geweest, de geboorteplaats van Boeddha... 'sochtens om 6 uur vertrekken met de bus, onderweg de andere mensen oppikken (erg spannend in Kathmandu) een paar keer overstappen en 's avonds om half 7 in Lumbini. De exacte plek blijkt verborgen in de Maya Devi tempel achter kogelvrij glas, niet erg indrukwekkend...we omgeving wel..Boeddhisten uit de hele wereld trekken hierheen, het is een echte bedevaartplaats..met veel kloosters en prachtige tempels...vooral de Vietnamese blijkt schitterend...zeker de moeite waard om een dag rond te lopen....de volgende dag weer een dagreis terug..met gelukkig tijd voor een bakje cappucino in Thamel, de toeristenwijk in Kathmandu...nu weer de dagelijks gang van zaken, half 7 op, 7 uur ontbijt, huiswerk...recreational class, waarin we de kids moeten bezighouden, dan lunch om 9 uur ( dal bhaat..t zal nooit mijn favoriet worden..met de handen eten) dan kids klaar maken voor school..in het schoolkostuum....streng regime daar. De kids komen om 16 uur thuis en dan hebben we eerst snacktime, dan een uur English conversation...weer huiswerk en eten ..weer dal baath...t went wel. dan nog wat zitten en praten en naar bed. Intussen proberen we zoveel mogelijk van de omgeving mee te pikken...lukt goed..de mensen zijn zo vriendelijk. De 'oom', stichter van het familieweeshuis is 24 jaar...zijn doel..grond kopen en een weeshuis voor 50 kids starten...een bevlogen, clevere man...hij redt het wel..hij heeft de nodige contacten en is een aangename en gedreven persoonlijkheid....

Zo dat was al weer een heel verhaal..intussen probeer ik nieuws omtrent 11 stedentocht op te vangen...hier was het tot nu toe iedere nacht koud en overdag een heerlijk zonnetje..vannacht echter onweer en regen en dat nu de hele dag door...ik heb een lui dagje gehad...hier kan ik me daaraan overgeven...ook wel eens lekker...

Vrijdag gaan we terug maar Kathmandu om dan zaterdag te gaan raften en dan door te gaan naar Pokhara...dicht bij het Anna Purna massief...eindelijk de Himalaya...ik kijk uit naar een paar dagen daar....ik wens juliie veel schaatsplezier intussen...

Liefs, Bijaya!

eerste week achter de rug

Lieve allemaal...eindelijkw eer even stoorm en een laptop ter beschikking..stroom hebben we maar en paar uur per dag, dan draait de regering weer de knop om.....geen verwarming bij minder onder nul hier....dus helmaal back tot basic...maar wat een indrukken. Gelukkig ben ik weer beter en geniet ik volop van alles...zaterdag waren we uitgnodig op festival op school tbv de godin van de kennis, dus getooid met fototoestel mooi achteraan staan. Bleken we de hoofdgasten te zijn en moetsen we in een prachtige fauteuil op het podium, eerst offeren ( hoe doe je dat???) ok met hulp lukt het alttijd...een mooie tika op t voorhoofd en weer zitten...dan de hele school nog ( 250 man nog) . Militair regime bijna...daarna nog sportmedaailes uitreiken, bijzondere ervaring. Op school wordt discipline , respect en gehoorzaamheid erin gedrild.

S Middags zijn we in een bruiloft van een dochter van een onderwijzer beland, een 'arranged marriage'....Bijzonder. Ook zijn we al naar een Boeddistisch klooster boven op een berg gelopen ( Nammobuddha), waar iemand van onze groep lesgeeft aan de monniken....morgen gaan we de Puja, de samenzang van de monniken daar meemaken, ik ben benieuwd.

Gister naar en ziekenhuis in optichting geweest, onze weekhuisoom, zit in het bestuur....dat dat ooit een sterile omgeveing moet worden...mijn analistenhart bloeide weer even op bij de oude attributen die wij 35 jaar geleden op de annalistenschool gebruikten..over een weeekmoet het open...nepali time dan...t zal wel even langer duren.

De kinderen zijn nu naar school..we gaan een setje klding voor allemaal kopen en 3 paar schoenen...de zool hangt er half onderweg..en op zoek naar luizenshampoo, t begint te kriebelen....maar de kinderen...zo lief...voor altijd in mijn hart...en Himal, onze weeshuisoom: grote bewondering voor zijn doorzettingsvermogen en positiviteit ( hij is 24) wat een vernatwoordelijkheid....Dit was t weer even...ik hoop dat jullie al bijna kunnen schaatsen....

liefs en tot volgende keer,

Bijaya

Na weekje Kathmandu nu in Panauti!

Eindelijk tijd en een computer...Goede reis gehad via Delhi naar Kathmandu.Wat een overweldigende stad, qua verkeersdrukte, mensen,rotzooi....wat een hektiek, maar ook kleurrijk, bijzonder en vooral erg vriendelijke mensen, ze willen je altijd helpen. Met een Namast'e begroeting lachen ze en willen je helpen...zo mooi. We zijn met een groep van 8 mensen, 5 Nl en 3 Israeli. Een introductieweek gehad waar we wat Nepalees en informatie over do's en dont's in Nepal, cultuur , religie en langzaan wennen aan t verkeer en het nemen van de bus, een sport op zich...wat is Nederland dan gestructureerd. Als klaaper moesten we zelf met de bus naar een lokale markt en daar Nepalese spulletjes halen, zo leuk. Verder wat tempels bezocht en gewandeld. Maandag gingen we met de bus naar Panauti, waar we in het weshuis de kindertjes mogen bezighouden. Het is een gezinsweeshuis met 8 kinderen, gerund door een man van 24 jaar. Bijzonder. De kinderen zijn zo lief..maar wel wat vies...nu al jeuk van de hoofdluis....gisteren meteen al geveld door de beruchte reizigersdiarree. Nu gelukkig weer wat beter na wat ORS.....nu weer naar de kindertjes, ze blijken vandaag ineens niet naar school te hoeven....meer volgt...t is zo bijzonder hier...

morgen ga ik!

laatste zaken in de rugzak...nog ff lekker eten en dan morgen vroeg op en op tijd naar Schiphol. 11 uur vertrek naar Delhi, samen met 2 reisgenotes, die ook via Travel Active in Nepal aan t werk gaan. 23.30 plaatselijke tijd horen we daar aan te komen. Na een nachtje in het hotel op t vliegveld vliegen we dan dinsdag om 12.30 door naar Kathmandu, waar we, als t goed is, opgewacht worden door iemand van de organisatie daar ...en dan ..gaat t beginnen....spannend..

het aftellen is begonnen

nog een dikke week...aftellen..spannend. Intussen weet ik dat in een weeshuis in Panauti ga werken. Panauti is een historisch stadje op een kleine 30 km van Kathmandu. Ik ga hier samen met een andere Nederlandse heen. Eerst hebben we een introductietraject in Kathmandu, waarin we o.a. Les krijgen in Nepalees, cultuur en gewoontes. Ook meditatie en raften staat op het programma, ik ben zo benieuwd wat voor ervaringen ik allemaal ga op doen...