Hoi hoi..time flies, when you are having fun....intussen heb ik afscheid genomen van de kids in het weeshuis en hun 'oom'..emotioneel..ze hadden allemaal iets gemaakt, tekeningen, origami..etc...zo lief...wat kadootjes over en weer..tranen...voor kids is het afscheid ook iedere keer weer zwaar denk ik...Het was voor mij in ieder geval een overgetelijke ervaring.

Met de local bus terug naar Kathmandu, met de mekkerende geiten op het dak van de bus ( eerder zat er onderweg al een haan in mijn broek te pikken..) niks is vreemd hier. Weer terug naar onze eerste plek voor een nachtje. Vandaar de volgende dag door te raften op de Trisuli river...niet zo wild, maar toch wel wat aardige stroomversnellingwn, waar door ik flipte...oftewel over de kop achterover de rivier in...hilariteit alom en gelukkig weer snel aan boord ( met peddel ook nog!) Maar t was super!

Daarna door naar Pokhara met weer de beruchte local bus, proppen maar! Aldaar werden we opgewacht door de hoteleigenaar ( we hadden via onze contact persoon gereserveerd). Deze bracht ons echter niet naar t hotel , maar bij hem thuis...weer zo'n Nepalese verrassing. Hier hadden we in ieder geval een warme douche en minder lawaai vond hij. We voelen ons helemaal verrrast, maar toch ook wat ongemakkelijk, de vrijheid is weg, maar de mensen zijn superaardig. Wij zitten nu in een soort rijkelui's resort met hek eromheen en bewaking.

Hij wil ons overal heen rijden en als we vragen wat we moeten betalen zegt hij, doe maar wat je wilt..lastig. Uiteindelijk afgesproken dat we twee nachten blijven en dan graag naar het hotel willen en dat we de hotelprijs aan hem betalen plus wat benzine geld.

Vanmorgen heeft hij ons om 6 uur naar de zonsopkomst in Sarangkot gebracht...zo mooi, ik zit echt in de Himalaya..kippevel gewoon..n droom komt uit...Uitzicht op de toppen van de Anna Purna, waarop langzaam de zonnestralen verschijnen...niet te beschrijven..

Daarna hebben we lekker bij de bakker een paar lekkere broodjes gekocht en zijn gaan shoppen ( mijn maatje van het weeshuis is mee hierheen) de mensen denken dat ik met mijn geadopteerde dochter op stap ben ( ze heeft Vietnamese ouders). Gelukkig kunnen we prima samen opschieten. Ook even relaxen aan de Lakeside in het zonnetje beviel goed.

Nu zijn we weer 'thuis' bij de hoteleigenaar en zijn vrouw maakt weer lekker eten klaar...

Intussen zijn vrienden van ons hier ook aan gekomen en vertrekken we dus morgen echt naar het hotel en gaan dan met een mountainbike op stap...omgeving verkennen, leuk!

De trekking laat ik schieten, te weinig tijd helaas....vrijdag kom ik weer terug in het koude kikkerlandje, maar ik hoop jullie van te voren nog te berichten...tot gauw...xx